Skip to content

2014-04-19 Szczepanow 0221Po zachodzie słońca w Wielką Sobotę rozpoczyna się liturgia Wigilii Paschalnej, która wprowadza w Niedzielę Zmartwychwstania. W tradycji polskiej w Wielką Sobotę nawiedza się Groby Pańskie. Zwyczaj urządzania ich wprowadził w naszym kraju w 12. wieku zakon bożogrobców – Kanoników Regularnych Stróżów Bożego Grobu Jerozolimskiego. Od powstania styczniowego nawiedzanie grobów miało także wymiar patriotyczny. W różnych okresach historycznych, jak rozbiory, okupacja niemiecka czy stan wojenny, przy Grobach pojawiały się symbole nawiązujące do współczesnych wydarzeń.

Zgodnie z obyczajem przy symbolicznym grobie czuwa warta – w szczepanowskiej bazylice zaciągają ją druhowie Ochotniczych Straży Pożarnych ze Szczepanowa, Wokowic i Łęk, a także wojowie z Drużyny Wojów Św. Stanisława.

Bogata liturgia Wigilii Paschalnej, stanowiącej centralny fragment Triduum, składa się z czterech części. Obchody zmartwychwstania Jezusa Chrystusa rozpoczynają się po zapadnięciu zmroku. Tym silniejszą wymowę zyskuje obrzęd tzw. liturgii światła. Przed kościołem rozpala się ognisko, którego płomienie zostają poświęcone przez kapłana, ubranego w białe szaty. Następnie od poświęconego ognia zapala się paschał (dużą świecę), symbolizujący Chrystusa, czyli Światłość świata, co ma uzmysławiać, że dokonała się Pascha, przejście z mroku do jasności, ze śmierci do życia.

Następnie Paschał ten wnosi się do okrytej mrokiem świątyni, a wierni zapalają od niego swoje świece, przekazując sobie wzajemnie światło. Niezwykle wymowny jest widok rozszerzającej się jasności, która w końcu wypełnia cały kościół. Zwieńczeniem obrzędu światła jest uroczysta pieśń (Pochwała Paschału) – Exultet, która zaczyna się od słów: “Weselcie się już zastępy Aniołów w niebie! Weselcie się słudzy Boga! Niech zabrzmią dzwony głoszące zbawienie, gdy Król tak wielki odnosi zwycięstwo!”.

Dalsza część liturgii paschalnej to czytania przeplatane psalmami. Przypominają one całą historię zbawienia, poczynając od stworzenia świata, przez wyjście Izraelitów z niewoli egipskiej, proroctwa zapowiadające Mesjasza aż do Ewangelii o Zmartwychwstaniu Jezusa.

Tej nocy powraca po blisko pięćdziesięciu dniach uroczysty śpiew “Alleluja”. Celebrans dokonuje poświęcenia wody, która przez cały rok będzie służyła przede wszystkim do chrztu. Wszyscy wierni odnawiają swoje przyrzeczenia chrzcielne wyrzekając się grzechu, Szatana i wszystkiego, co prowadzi do zła oraz wyznając wiarę w Boga Ojca, Syna i Ducha Świętego.

Wigilia Paschalna kończy się Eucharystią i procesją rezurekcyjną. Procesja Rezurekcyjna – była to ostatnia część Wigilii Paschalnej. Procesja Rezurekcyjna odbyła się wieczorem, tuż po zakończeniu Mszy Wigilii Paschalnej. Jej symboliką jest niesienie światu radosnej wieści o zmartwychwstaniu Chrystusa.

Liturgia Wigilii Paschalnej, która rozpoczyna się wieczorem w Wielką Sobotę, należy już do Niedzieli Wielkanocnej. Wieczorem kończy się “dzień żałoby”. Rozpoczyna się trzeci dzień, w którym Chrystus zmartwychwstał. Nastaje święta Noc Zmartwychwstania, podczas której powstaje z martwych Chrystus Pan – Słońce, które nie zna zachodu. Noc Paschalna oraz cała Niedziela Wielkanocna to największe święto chrześcijańskie, pierwszy dzień tygodnia, uroczyście obchodzony w każdą niedzielę przez cały rok.


Foto Olczak

Wielkanocna tradycja nakazuje święcić pokarmy w Wielką Sobotę. Produkty, które wkładamy do przystrojonych koszyków znajdą się na Wielkanocnym stole. Zanim jednak tam trafią w przeddzień Wielkanocy muszą zostać poświęcona przez kapłana.

Sam zwyczaj znany jest w Kościele od Średniowiecza. Początkowo święcono wyłącznie baranka, później także mięso, jaja, ser, masło, ryby oraz liczne przyprawy i zioła. Mięso symbolizuje baranka paschalnego, chleb jest pamiątką rozmnożenia chleba przez Jezusa, a jajo – oznacza symbol rodzącego się życia i Zmartwychwstałego Chrystusa. Święcenie pokarmów wielkanocnych jest do dziś aktualne nie tylko w Polsce, lecz również w innych krajach, na przykład w Austrii, w Bawarii i we Włoszech.

W parafii Szczepanów od lat święcenie pokarmów odbywa się nie tylko w kościele parafialnym, ale także w domach kultury, remizach i prywatnych posesjach stanowiących tradycyjne miejsce spotkań parafian.

Foto Olczak

Świecenie pokarmów – Dom kultury w Sterkowcu

 

Świecenie pokarmów – Dom kultury w Sterkowcu

2014-04-18 Szczepanow 0281Zgodnie z tradycją w Wielki Piątek w kościołach nie są odprawiane msze święte, natomiast wierni gromadzą się na nabożeństwach upamiętniających mękę i śmierć Jezusa Chrystusa. Przez cały dzień odbywają się także adoracje Najświętszego Sakramentu.

Pierwsza część Liturgii Wielkiego Piątku to Liturgia Słowa. Naczelne miejsce w tej części zajmował opis Męki Pańskiej według św. Jana, odczytany z podziałem na role. A zakończyło ją odśpiewanie 10 wezwań Modlitwy Powszechnej, w której modlono się w intencji wszystkich ludzi na świecie – m.in. za papieża, Kościół, Żydów, niewierzących i rządzących państwami.

Druga najważniejsza część Liturgii Wielkiego Piątku to Adoracja Krzyża, który został uroczyście odsłonięty przy śpiewie „Oto drzewo Krzyża, na którym zawisło zbawienie świata”. Po odsłonięciu krzyż został podany do publicznej adoracji.

Trzecią część liturgii stanowiła Komunia Święta, udzielona z postaci Eucharystycznych konsekrowanych w Wielki Czwartek (ponieważ w Wielki Piątek nie sprawuje się mszy św. w żadnym kościele).

Na zakończenie Liturgii Wielkiego Piątku, Eucharystyczne Ciało Chrystusa zostało uroczyście przeniesione do adoracji w Grobie Pańskim.

Do północy przy grobie modlili się szczepanowscy parafianie. O godz. 22.00 modlitwę prowadzili członkowie Stowarzyszenia Rodzin Katolickich, a z kolei od godz. 23.00 czuwała przy Grobie Pańskim młodzież z Grupy Apostolskiej.

Foto-Olczak

2014-04-17 Szczepanow 0045W Wielki Czwartek rano w kościołach odbywają się szczególne msze, podczas których księża z całej diecezji odnawiają przyrzeczenia kapłańskie. W kościołach katedralnych biskup diecezjalny wraz z kapłanami odprawia Mszę św. Krzyżma. Podczas niej biskup święci oleje (chorych, katechumenów i krzyżmo), które przez cały rok służą przy udzielaniu sakramentów.

Wieczorem w Bazylice Mniejszej w Szczepanowie Mszą Wieczerzy Pańskiej rozpoczęło się Triduum Paschalne. Przed rozpoczęciem liturgii opróżnia się tabernakulum, w którym przez cały rok przechowywany jest Najświętszy Sakrament. Odtąd aż do Nocy Zmartwychwstania pozostaje ono puste.

Msza św. miała charakter bardzo uroczysty. Ostatnia Wieczerza, którą Jezus spożywał z apostołami, była tradycyjną ucztą paschalną, przypominającą wyjście Izraelitów z niewoli egipskiej. Chrystus, mówiąc, że chleb jest jego ciałem, a wino krwią, ustanowił podczas niej Eucharystię. Słowami “To czyńcie na Moją pamiątkę” ustanowił natomiast sakrament kapłaństwa.

Podczas wieczornej liturgii Wieczerzy Pańskiej ksiądz Zbigniew Wielgosz dokonał obrzędu umycia nóg. Obrzęd ten symbolizuje służebny charakter kapłaństwa i nawiązuje do umycia nóg apostołom przez Chrystusa.

Po mszy wyruszyła procesja do tzw. ciemnicy. Tam rozpoczęła się adoracja Najświętszego Sakramentu, która trwała do godz. 22.00. Wymownym znakiem odejścia Jezusa, który po Ostatniej Wieczerzy został pojmany, jest ogołocenie centralnego miejsca świątyni, czyli ołtarza. Aż do Wigilii Paschalnej ołtarz pozostaje bez obrusa, świec i wszelkich ozdób.

==

Foto Olczak

Wielki Czwartek

Wieczernik
„W pierwszy dzień Przaśników przystąpili do Jezusa uczniowie i zapytali Go: «Gdzie chcesz, żebyśmy Ci przygotowali Paschę do spożycia?»” – pisze ewangelista Mateusz (26, 17). Dziś przenosimy się do Jerozolimy, pełnej żydowskich pielgrzymów, którzy przybyli do tego miasta na wyjątkowe święto – Paschy. To święto upamiętnia wyzwolenie Izraelitów z niewoli egipskiej. W Wielki Czwartek rozpoczynają się kulminacyjne wydarzenia nowej, Chrystusowej Paschy: wyzwolenia ludzi z niewoli grzechu, przejścia od zła do dobra. Wracamy wspomnieniami do takich miejsc jak: Wieczernik, Ogród Oliwny, Pałac Najwyższego Kapłana. W Wieczerniku, w „sali położonej na górze” (por. Mk 14, 15; Łk 22, 12) odprawił Jezus pierwszą Mszę św. Była to uczta pożegnalna, ale i prorocza zarazem, bo zapowiadała krwawą Ofiarę na krzyżu. W tym miejscu Eucharystia była nieprzerwanie sprawowana aż do XVI wieku. Później zajęli je muzułmanie, a dziś należy do Żydów. W Getsemani Jezus w sposób przejmujący – krwawy w sensie dosłownym, modlił się przed złożeniem swojej ofiary. Tam też został pojmany i doprowadzony przed oblicze władz religijnych w celu przeprowadzenia kuriozalnego śledztwa, które miało ukryć zbrodnię. Wielki Czwartek to dzień radości z darów Bożych – sakramentów Eucharystii i kapłaństwa oraz przykazania miłości. To również czas współcierpienia razem z Jezusem, którego apogeum przeżywać będziemy dzień później.

Liturgia Wielkiego Czwartku:

- uroczyste obrzędy wstępne Mszy świętej; po Chwała na wysokości następuje milczenie dzwonów i organów;

- liturgia słowa przypomina obrzędy paschy żydowskiej, następnie opis ustanowienia Eucharystii i Janową opowieść o umyciu nóg uczniom wraz z wezwaniem do zachowania przykazania miłości

- po Komunii św. procesja z Najświętszym Sakramentem udaje się do kaplicy zwanej „ciemnicą”, gdzie trwa modlitwa czuwania.

Umycie nóg

Na pamiątkę umycia przez Chrystusa nóg apostołom podczas Mszy Wieczerzy Pańskiej Celebrans – sprawujący Ofiarę Eucharystyczną kapłan – obmywa nogi 12 mężczyznom. Jest to przypomnienie fundamentalnej zasady moralnej chrześcijaństwa, czyli przykazania miłości. Gest ów wyraża także prawdę, że Kościół nie jest po to, żeby mu służono, lecz aby służyć. Za czasów św. Benedykta gest ten był praktykowany codziennie przy wydawaniu żywności ubogim. Ten obrzęd nazywa się także Mandatum – od łacińskiego tłumaczenia słów Jezusa: Mandatum novum do Vobis – „Przykazanie nowe daję wam”. Przeniesienie Najświętszego Sakramentu Symbol znany od XII wieku. To znak uwięzienia Pana Jezusa. W średniowieczu zaczęto budować specjalne ołtarze, nazywane ciemnicami, w których umieszczano Najświętsze Postaci. Dziś miejsce, do którego procesyjnie przenosi się Eucharystię, nazywamy ołtarzem wystawienia.

Obnażenie ołtarza

Po zakończonej Eucharystii kapłan lub diakon zdejmują z ołtarza obrusy. Odarty ołtarz, który jest symbolem Jezusa Chrystusa, oznacza odarcie Go z szat podczas męki krzyżowej. Niektórzy widzą w tym symbolu również opuszczenie przez najbliższych oraz rezygnację z najmniejszych pozorów bóstwa dla naszego zbawienia. Do X-XI wieku ta symbolika była stosowana codziennie. Po każdej Mszy św. zdejmowano z ołtarza obrusy, aby przed następną je nałożyć.

Kołatki

Od Mszy Wieczerzy Pańskiej aż do Liturgii Światła w Wielką Sobotę nie używa się dzwonków. Zamiast nich w kościołach słyszymy kołatki. To także znak żałoby po Zbawicielu, który odchodzi. Rodzaj „postu dla uszu”, tak jak „postem dla oczu” są zakryte od V niedzieli Wielkiego Postu krzyże i obrazy w kościołach. Używanie kołatek jest znane od czasów karolińskich.

===================
Wielki Piątek Męki Pańskiej

Nocne aresztowanie

Jezusa rozproszyło apostołów. Mistrza zaś – rzecz znamienna – zaprowadzono na pierwsze przesłuchanie do Annasza, byłego arcykapłana, który jednak uważany był za duchowego przywódcę Żydów. W lochu pałacowym Jezus spędził znaczną część nocy. Już wówczas przesłuchiwano oskarżonego w obecności części faryzeuszów i uczonych. Ponieważ przesłuchanie nie przyniosło spodziewanych rezultatów, dlatego też arcykapłan sprowokował Jezusa, pytając wprost: „Poprzysięgam Cię na Boga żywego, powiedz nam: czy Ty jesteś Mesjasz, Syn Boży?” Twierdzącą odpowiedź uznano za bluźnierstwo. Wyrok Wysokiej Rady, najwyższego trybunału żydowskiego był już później formalnością. Pozostało jeszcze przekonać Piłata, co wymagało zręcznej gry emocjami tłumu. W ciągu dnia było jeszcze przesłuchanie u Heroda. Wydany przez Żydów werdykt, potwierdzony wyrokiem rzymskim, był nieodwołalny.

Liturgia Wielkiego Piątku:

-    początek stanowi szczególny akt pokutny, w czasie którego kapłan leży na posadzce kościoła, pozostali wierni klęczą w milczeniu;

-    po modlitwie ma miejsce liturgia słowa: fragment z proroka Izajasza opisujący przyszłą mękę Mesjasza, tekst z listu do Hebrajczyków o cierpieniu Chrystusa oraz męka Pana Jezusa według św. Jana;

-    po homilii następuje modlitwa wiernych, w tym dniu wyjątkowo uroczysta, obejmująca najważniejsze intencje całego Kościoła;

-    druga część liturgii to adoracja Krzyża: Krzyż procesyjnie wnoszony do kościoła jest stopniowo odsłaniany i uczczony przez ucałowanie i śpiew pieśni pasyjnych;

-   trzecią zasadniczą część wielkopiątkowej modlitwy stanowi Komunia święta; nie sprawuje się Mszy św. i dlatego rozdawane są Hostie konsekrowane w Wielki Czwartek;

-   ostatnim elementem celebracji Wielkiego Piątku jest procesja z Najświętszym Sakramentem do kaplicy Grobu Pańskiego.

W ostatnim swym akcie powiedzie nas dzisiejsza liturgia stromo pod górę – na Kalwarię, miejsce straceń. Rzymskie zwyczaje wykonywania straceń wskazują, że Kalwaria leżała poza miastem. Wcześniej znajdziemy się w pałacu najwyższych kapłanów i w twierdzy Antonia, gdzie rezydował namiestnik Cezara – Piłat. Wejdziemy w atmosferę czystej nienawiści i wołającej o pomstę do nieba niesprawiedliwości. Otrzemy się o piekło na ziemi, do którego zstąpił Zbawiciel. Poznamy sens ofiary, tej która jest wierzchołkiem miłości, bo wszak nie ma większej miłości, niż gdy ktoś życie swoje oddaje za wszystkich, także za nieprzyjaciół swoich. Nigdzie nie odprawia się w tym dniu Mszy św. To najważniejszy symbol tego dnia. Świątynie bez eucharystycznej celebracji, puste niejako, z „bezczynnymi” kapłanami, odsyłają na Kalwarię, gdzie Najwyższy Kapłan składa krwawą Ofiarę, niewyczerpane źródło każdej Eucharystii, tej sprawowanej w przebogatej europejskiej katedrze czy odprawianej w prostych warunkach terenów misyjnych. Układ liturgii Wielkiego Piątku należy do najstarszych klejnotów liturgicznej tradycji Kościoła. Już w IV wieku w Jerozolimie chrześcijanie rano gromadzili się na Kalwarii, na adoracji Krzyża, by po południu zebrać się znowu na czytaniu Pisma Świętego. Liturgia Wielkiego Piątku rozpoczyna się więc Liturgią Słowa, po której następuje adoracja Krzyża i wreszcie posilenie się Chlebem Eucharystycznym.

Post ścisły

To jeden z niewielu dni w roku, w którym Kościół nakazuje swoim wyznawcom post ścisły, czyli jakościowy i ilościowy. Tradycja poszczenia w Wielki Piątek ma swój początek już 100 lat po śmierci Chrystusa. Nazywano ten post „postem współczucia”. Był znacznie surowszy od dzisiejszego poszczenia. Chrześcijanie odmawiali sobie w tym dniu zarówno pokarmu, jak i napoju.

Kolor szat liturgicznych

W Wielki Piątek Celebrans używa czerwonego koloru szat. Jak pisze ks. Józef Sroka: „W przeszłości w liturgii Wielkiego Piątku używano koloru czarnego. Obecnie używa się koloru czerwonego. Jest to znak królewskości Chrystusa i Jego zwycięstwa nad śmiercią oraz znak Jego najwyższego męczeństwa we własnej krwi na krzyżu. Jest to też kolor męczenników, którzy w Chrystusie widzieli swój ideał i wzór, a w posłuszeństwie Bogu aż do śmierci – źródło własnej ofiary i własnego triumfu”.

Prostratio

To pierwszy, przejmujący symbol liturgii Wielkiego Piątku. Celebrans, wychodząc w zupełnej ciszy przed ołtarz, pada przed nim twarzą do ziemi. To nie tyle gest prostego uniżenia, ale także uznanie winy, postawa szoku, który rodzi się ze świadomości, że przez nasze grzechy jesteśmy współwinni śmierci Chrystusa na krzyżu. Padamy na twarz przed manifestacją Bożej obecności, uznając, że Krzyż jest prawdziwym „krzewem gorejącym”, miejscem ostatecznego objawienia ognia Bożej miłości, który choć płonie, to nie niszczy. Prostratio jest symbolem rzadko używanym w liturgii – tylko podczas wyjątkowych okazji. Poza Wielkim Piątkiem pojawia się przy sakramencie święceń.

Liturgia Słowa

Mówi o Bożym planie zbawienia człowieka, który Bóg objawiał narodowi wybranemu przez proroków. W IV pieśni o Słudze Jahwe proroka Izajasza słyszymy wizję odkupieńczej śmierci Chrystusa. W drugim czytaniu słyszymy wyznanie wiary pierwotnego Kościoła, a w Ewangelii – opis Męki Chrystusa. Kluczem do zrozumienia podanych przez św. Jana faktów jest Boża miłość.

Modlitwa powszechna

To kolejny element, który ma swoje źródło w tradycji pierwotnego chrześcijaństwa. Modlitwa za wszystkich, bo za wszystkich umarł Chrystus. Jej „powszechność” wyraża się w trosce, aby nie zmarnowała się ani odrobina odkupieńczej krwi Chrystusa, który umiera za zbawienie świata. Modlitw wielkopiątkowych jest dziesięć. Każda ma taką samą strukturę. Na początku następuje wezwanie do modlitwy, podanie intencji, chwila ciszy i zebranie błagań w modlitwie, które wierni potwierdzają w uroczystym Amen – „Niech się tak stanie”.

Adoracja Krzyża

Podobnie jak wiele innych elementów liturgii wielkopiątkowej, adoracja Krzyża wywodzi się z Jerozolimy. Później przejęły ją inne wspólnoty. Dokumenty wskazują, że w Rzymie znano ją już w VII wieku. Z Rzymu trafiła do Frankonii, gdzie obrzęd udramatyzowano, odsłaniając uroczyście krzyż przy śpiewie znanej nam dziś antyfony: „Oto drzewo krzyża”. Słowa nawiązują wprost do pierwszego drzewa w Piśmie Świętym, którego owocem była śmierć. Owocem tego drzewa jest życie.

Komunia św.

To jedyny dzień w roku, kiedy kapłani przyjmują Komunię św. tylko pod postacią chleba. Choć nie sprawuje się w tym dniu Eucharystii, to nie odgradza się chrześcijan od Bożego pokarmu, przyjmując wcześniej konsekrowane eucharystyczne Postaci. I ten punkt liturgii ma bogatą historię. Ostatecznie w 1970 r. przywrócono w tym dniu Komunię św. wiernych.

Grób Pański

Ostatni element liturgii Wielkiego Piątku. Historycznie ujmując, najmłodszy, bo tradycja ta liczy niewiele ponad 1000 lat. Z X wieku pochodzą pierwsze świadectwa o składaniu krzyża Chrystusa w grobie. Później przenoszono do „grobu” także Eucharystię. Przeniesienie Eucharystii przypomina zdjęcie z krzyża i pogrzeb Chrystusa. Ostatnia modlitwa przy grobie wskazuje jednak nadzieję: „Chryste, nasze Zmartwychwstanie i Życie, podźwignij nas z grobu grzechów”. Bogate wystroje grobu mają wymiar katechetyczny. Przypominają o znaczeniu śmierci i zmartwychwstania Zbawiciela oraz wzywają do nawrócenia i czynienia pokuty. W przeszłości każdy, kto tylko mógł, wstępował do kościoła choć na chwilę, by z nadzieją popatrzeć na odsłonięty krzyż, by czuwać u grobu Pana wraz ze stojącą na baczność strażą. „Gdziekolwiek zaś przed pałacami lub w koszarach – pisał ks. Jędrzej Kitowicz – stały szyldwachy żołnierskie, wszędzie przez ten czas mieli karabiny rurami na dół, a kolbami do góry obrócone i żaden bęben żołnierski lub kapela po ten czas nie dała się słyszeć, stosując się do smutku kościelnego…”

==========

Wielka Sobota

Wigilia Paschalna

Wigilia Paschalna jest świętem wszystkich świąt, uroczystością nad wszystkimi uroczystościami. Jest szczytem Triduum Paschalnego – trzech dni przeżywania najważniejszych wydarzeń, które stanowią fundament naszej wiary. Jest ona kluczem do zrozumienia wszystkiego, co się działo, co się dzieje i co będzie się działo. Jest celebracją wydarzenia unikalnego jak żadne inne, które odmienia człowieka i świat. Nie ma takich słów, które potrafiłyby oddać w pełni znaczenie tego wydarzenia. Wszystkie są zbyt małe, aby je objąć. Wigilia Paschalna nie jest jedynie przypomnieniem wydarzenia. Ona jest tym wydarzeniem. W celebracji liturgicznej ono się rzeczywiście dzieje, albowiem w liturgii jest zawsze „dziś”. W Wigilii Paschalnej odnawiamy doświadczenie tajemnicy Kościoła, do którego weszliśmy przez bramę chrztu św. Przypominając sobie o miłosnym Bożym planie zbawienia, wchodząc w jego historię – dotykamy rzeczy najbardziej przyszłych, trwając w oczekiwaniu przyjścia Pana. Obrzęd światła Z ciemności do światła. Z grzechu do łaski. Ze śmierci do życia. To wszystko ma wyrazić obrzęd, który rozpoczyna świętowanie Paschy. Prosta symbolika przedstawia w skrócie tajemnicę odkupieńczej śmierci i zmartwychwstania Chrystusa. Tak jak ogień – Chrystus oświeca, ogrzewa i oczyszcza.

Paschał

To duża świeca z wosku. Jest ona zapalana od poświęconego ognia i uroczyście wnoszona do ciemnego kościoła. Symbolizuje Chrystusa Zmartwychwstałego – światłość świata, znak nadziei na wieki. Wyryty na nim krzyż oznacza odkupieńczą śmierć Chrystusa. Pięć otworów to symbole Jego zbawczych ran, a pierwsza i ostatnia litera greckiego alfabetu oznacza panowanie nad czasem. Po zakończeniu okresu wielkanocnego paschał stawia się obok chrzcielnicy. To od niego zapala się świece przy chrzcie dziecka, jako znak jego włączenia przez chrzest do Mistycznego Ciała Chrystusa – Kościoła. Exsultet Starożytny hymn chrześcijan. W różnych formach znany od IV wieku. To jedna z najpiękniejszych modlitw Kościoła. Pochwała paschału symbolizującego Chrystusa. Podkreśla ciągłość historii zbawienia, której ukoronowaniem jest przynoszące radość wszystkim wydarzenie paschalne.

Liturgia Słowa

W rozbudowanej Liturgii Słowa Wigilii Paschalnej słyszymy opowieść o działaniu Boga dla ratowania człowieka. Wybór siedmiu czytań stanowi główne punkty scenariusza podjętego przez Boga, który nazywamy planem zbawienia. Pomimo ludzkich występków, buntów, przeciwstawiania się Bogu, Pan nigdy go nie zaniechał, ale wypełnił, posyłając na świat swojego Syna Jednorodzonego. Symbolika kryje się także w liczbie „siedem”. Siedem to trzy plus cztery. Trzy to liczba Boga, a cztery to liczba świata. Razem daje siedem i oznacza przymierze.

Liturgia chrzcielna

Na liturgię chrzcielną Wigilii Paschalnej składają się cztery elementy: Litania do Wszystkich Świętych, błogosławieństwo wody chrzcielnej, chrzest i bierzmowanie (jeśli są kandydaci) oraz odnowienie przyrzeczeń chrzcielnych. Chrzest jest bramą. To w tym sakramencie zostaliśmy zanurzeni w śmierć i zmartwychwstanie Chrystusa, aby w Nim powstać do nowego życia. W chwili chrztu zaciągnęliśmy pewne zobowiązania i złożyliśmy (zazwyczaj czynią to rodzice dziecka) zobowiązania: wiary i wyrzeczenia się zła. W Wielką Sobotę jest czas, aby do tych przyrzeczeń wrócić i je odnowić.

Liturgia Eucharystyczna

To ostatnia i zarazem szczytowa część liturgii Wigilii Paschalnej. Warto zaznaczyć, że nie jest to Msza św. Wielkiej Soboty, ale Niedzieli Zmartwychwstania. Pełna radości, bo w sposób najdoskonalszy urzeczywistnia Paschę Pana.

Procesja rezurekcyjna

Procesja rezurekcyjna jest uroczystym ogłoszeniem prawdy o Zmartwychwstaniu Pańskim, manifestacją wiary chrześcijan – na wzór kobiet, które po doświadczeniu pustego grobu poszły ogłosić tę wieść uczniom. Procesja winna być złączona z liturgią Wielkiej Soboty i odprawiona na jej zakończenie. W żadnym wypadku nie wolno jej oddzielać i sprawować w niedzielę rano. Procesja jest też symbolem wędrówki Nowego Ludu Bożego razem ze swoim Panem do ojczyzny niebieskiej.

2014-04-13Szczepanow0019Niedziela Palmowa, przypadająca w tym roku 13 kwietnia, rozpoczęła w Kościele katolickim Wielki Tydzień. Z tej okazji w kościołach odbywały się procesje z palmami. Także w szczepanowskiej bazylice wierni licznie uczestniczyli w uroczystościach niosąc kolorowe palmy.

Liturgia tego dnia jest pamiątką uroczystego wjazdu Jezusa do Jerozolimy pięć dni przed Jego ukrzyżowaniem. Jak podają Ewangeliści, zgromadzone wówczas tłumy rzucały na drogę płaszcze, gałązki oliwne i palmowe wołając: “Hosanna Synowi Dawida: błogosławiony, który przychodzi w imię Pańskie”.

Zwyczaj święcenia palm pojawił się w Kościele w XI wieku. Palmy w Polsce zastępują często gałązki wierzbowe z baziami. Po ich poświęceniu zatyka się je za krzyże i obrazy, by strzegły domu od nieszczęść i zapewniały błogosławieństwo Boże. Wtykano także palmy na pola, aby Pan Bóg strzegł zasiewów i plonów przed gradem, suszą i nadmiernym deszczem.

W Polsce tradycyjne palmy wielkanocne przygotowuje się z gałązek wierzby, która w symbolice kościoła jest znakiem zmartwychwstania i nieśmiertelności duszy. Obok wierzby używano również gałązek malin i porzeczek. Ścinano je w Środę Popielcową i przechowywano w naczyniu z wodą, aby puściły pąki na Niedzielę Palmową. W trzpień palmy wplatano również bukszpan, barwinek, borówkę, cis, widłak.

Foto-Olczak

bazylikaszczepanow.pl

2014-04-13 Brzesko 017013 kwietnia w Niedzielę Palmową w Regionalnym Centrum Kulturalno-Bibliotecznym w Brzesku odbył się koncert ewangelizacyjny o Męce Pańskiej. Niedziela Palmowa, w którą Kościół wspomina triumfalny wjazd Chrystusa do Jerozolimy – bywa również nazywana Niedzielą Męki Pańskiej, gdyż w tym dniu w liturgii czyta się opis Męki Jezusa.

W czasie koncertu wystąpił zespół zespół “na Trzy” w składzie Majka Ostrowska, Zbigniew Pyrek, ks. Sławomir Krzyżanowski. Pomysłodawcą organizacji koncertu ewangelizacyjnego wielbiącego Boga przez śpiew był ks. Sławomir Krzyżanowski, wikariusz w parafii Szczepanów. Zespoły przedstawiły wiele utworów religijnych w ciekawych aranżacjach.

W programie koncertu zaprezentowali się ponad to: zespół młodzieżowy “Note Dei” oraz Chór Sanktuaryjny Bazyliki Szczepanowskiej pod dyrekcją Wojciecha Oleksyka.

Wśród gości, którzy w tym dniu byli obecni w audytorium RCKiB znaleźli się m.in. burmistrz Brzeska Grzegorz Wawryka, radni Rady Miejskiej w Brzesku, a także mieszkańcy Gminy Brzesko.

Foto-Olczak

Liturgia Wielkiego Tygodnia w Szczepanowskiej Bazylice

Wielki Czwartek

To Dzień Eucharystii i Kapłaństwa. Rano w katedrze pod przewodnictwem biskupa Ordynariusza będzie odprawiona Msza Święta Krzyżma, podczas której pobłogosławione są oleje używane do namaszczania chorych i krzyżmo służące do namaszczania podczas święceń kapłańskich, chrztu i bierzmowania.

W naszej bazylice Msza św. tylko wieczorem o godz. 18.00. Po Mszy św. przeniesienie Najświętszego Sakramentu do Ciemnicy. Adoracja w do godz. 22.oo.

Wielki Piątek

To Dzień Męki i Śmierci Pana Jezusa. W Godzinie Miłosierdzia Bożego (godzina 15.00) w gronie rodzinnym odmówmy Koronkę. W Wielki Piątek rozpoczniemy uroczystą Nowennę przed świętem Miłosierdzia Bożego. Nowenna ta będzie równocześnie naszym bezpośrednim przygotowaniem do dnia kanonizacji Ojca Świętego Jana Pawła II. Niech towarzyszy nam modlitwa, skupienie i zaduma nad Tajemnicą Męki, Śmierci i Zmartwychwstania Chrystusa. Tego dnia na znak smutku i żałoby nie sprawuje się Eucharystii. Zachęcamy do adoracji Chrystusa w Ciemnicy w ciągu całego dnia.  Niech towarzyszy nam modlitwa, skupienie i zaduma nad Tajemnicą Męki, Śmierci i Zmartwychwstania Chrystusa. Tego dnia na znak smutku i żałoby nie sprawuje się Eucharystii. Zachęcamy do adoracji Chrystusa w Ciemnicy w ciągu całego dnia. Adoracja dla dzieci będzie o godz. 10.00.

Wieczorna Liturgia Wielkopiątkowa rozpocznie się o godz. 17.3o Drogą Krzyżową. A następnie dalsze obrzędy liturgii Wielkiego Piątku. Za uczestnictwo w adoracji krzyża można uzyskać odpust zupełny. Po Komunii św. uroczyste przeniesienie Najświętszego Sakramentu do Grobu Pańskiego.
Strażaków i Wojów Św. Stanisława prosimy o objęcie warty honorowej podczas adoracji Najświętszego Sakramentu w piątek i sobotę, a w czasie procesji rezurekcyjnej o niesienie baldachimu i chorągwi.
Ofiary składane przy adoracji krzyża są przeznaczone jako wsparcie dla chrześcijan żyjących w Ziemi Świętej. Adoracja w tym dniu do godz. 24.oo.
Od 22.oo adorację poprowadzi SRK, a od 23.oo Apostolska Grupa Młodzieżowa.
W Wielki Piątek obowiązuje każdego dorosłego katolika od 18 do 60 roku życia post ścisły, a od 14 roku życia abstynencja od potraw mięsnych.

Wielka Sobota

Całodzienna adoracja przy Grobie Pańskim od godz. 6.oo rano do godz. 16.00. Następnie przerwa w adoracji od godz. 16.oo do godz. 20.oo, i czas na uporządkowanie bazyliki.
Od godz. 20.oo dalszy ciąg adoracji.
Zachęcamy by przychodząc na poświęcenie pokarmów zatrzymać się na dłuższą chwilę adoracji Chrystusa w Grobie.
* W czasie przerwy w adoracji, prosimy parafian z Wokowic o uporządkowanie bazyliki

Poświęcenie pokarmów w Wielką Sobotę:

- Bazylice w Szczepanowie o godz. 9.oo, 10.oo, 11.oo, 12.oo
- W Sterkowcu w Domu Kultury poświęcenie pokarmów o godz. 9.3o
- W Wokowicach o godz. 10.oo
- W Łękach o godz. 10.3o
- W Mokrzyskach koło domu państwa Sitko o godz. 10.oo i koło domu państwa Gładki o godz. 10.3o.

Liturgia Wigilii Paschalnej rozpocznie się o godz. 21.00. Prosimy aby przynieść świece na odnowienie przyrzeczeń chrzcielnych. Po zakończonej liturgii i Mszy św. odbędzie się uroczysta Procesja Rezurekcyjna. /około 23.oo/, na którą zapraszamy wszystkich parafian. Starajmy się wziąć w niej udział jak najliczniej. Prosimy by wcześniej przygotować obrazy, figury, chorągwie, baldachim. Zapraszamy dzieci do sypania kwiatów i dzwonienia.

Poniedziałek Wielkanocny
Sakrament chrztu św. będzie udzielany w Poniedziałek Wielkanocny o godz. 11.oo.

Sprawy porządkowe

O przygotowanie Ciemnicy i Grobu Pańskiego oraz przystrojenie ołtarzy na święta prosimy mieszkańców Wokowic i młodzież.
* Sprzątanie placu przy bazylice i jej wnętrza będzie w środę od godz. 9.oo.
* W Wielką Sobotę oo godz. 16.00 do godz. 20.oo będzie przerwa i czas na uporządkowanie bazyliki. O uporządkowanie bazyliki prosimy parafian z Wokowic w czasie przerwy w adoracji.

2014-04-12 Szczepanow 0283Sobota 12 kwietnia 2014 r. to ostatni dzień misyjny – dzień podsumowania całotygodniowej pracy i modlitwy. Tego dnia przynieśliśmy do bazyliki swoje krzyże i wyznawaliśmy wiarę trzymając w ręku krzyż. Poświęcone krzyże zanieśliśmy do naszych domów.

Punktem kulminacyjnym był moment postawienie i poświęcenie Krzyża Misyjnego oraz publiczne wyznanie wiary. Krzyż misyjny w uroczystej procesji został zaniesiony przez strażaków z OSP Szczepanów i ustawiony po południowej stronie Szczepanowskiej świątyni.

Już dzisiaj widać wiele owoców tych rekolekcji – głównie poprzez wiele spowiedzi i ilość osób przyjmujących Komunię Świętą. Na inne owoce z pewnością trzeba jeszcze poczekać. Dziękujemy Ojcom Redemptorystom za ten piękny czas. Wspominajmy ich w swoich modlitwach.

Szczególnie w nadchodzących dnia Wielkiego Tygodnia przychodząc do Kościoła zatrzymajmy się na chwile przy Krzyżu Misyjnym – znaku odbytych Misji Świętych oraz wspomnijmy postanowienia i przemyślenia, które zrodziły się w tym czasie rekolekcji.


Foto Olczak

Ogłoszenia oraz intencje Mszy Świętej na VI niedzielę Wielkiego Postu – 13 kwietnia 2014 r.

Intencje Mszy Świętych 14.04.2014-21.04.2014 r.

Ogłoszenia duszpasterskie: 14.04.32014-21.04.2014 r.

  • RSS
  • Facebook
  • Nasza Klasa
  • YouTube